Antiche Cantine Migliaccio

  • Geplaatst op
  • Door Olle Swets
Antiche Cantine Migliaccio

Daar zaten we dan, blij verrast door deze uitgebreide proeverij. Vincenzo, een Zuid Italiaanse oenoloog, zet ons een strak opgelijnde serie wijnen voor van producenten die hij begeleidt in het wijnmaken.

We weten allang dat Italië een onwaarschijnlijk aantal druivenrassen herbergt. Er gaat bijna geen reis voorbij waarin we niet een nog onbekend lokaal druivenras proeven. Vaak zijn het neefjes of nichtjes van meer bekende rassen, zoals bijvoorbeeld tai rosso (= grenache). Drie jaar geleden bleek tijdens een proeverij dat deze onbekende druivenrassen vaak ook nog eens op onwaarschijnlijke plekken staan aangeplant.

Deze proeverij vond plaats aan een glazen proefbalie op woensdagmiddag 18 uur 15, volledig murw geproefd en uitgeput door de jaarlijkse 4-daagse die Vinitaly heet. Eerst samengeperst tussen een groep jonge, luid sprekende leerling sommeliers, die wat wazig naar hun proefglazen tuurden, later gelukkig aan een rustiger tafeltje achter in de stand. Op de achtergrond werd het steeds stiller, de beurs ging sluiten, wij bleven achter in een verlaten hal, terwijl we de regen zachtjes op het tentzeil hoorden tikken. Dit was het beste moment van de dag, misschien wel van de hele week. 

Daar zaten we dan, blij verrast door deze uitgebreide proeverij. Vincenzo, een Zuid Italiaanse oenoloog, zet ons een strak opgelijnde serie wijnen voor van producenten die hij begeleidt in het wijnmaken.  Alles wat hij ons voorzet wordt gekenmerkt door een bepaalde finesse en frisheid die ik niet vaak tegenkom. Niet alles naar onze smaak, maar wel zeer goed uitgevoerd.


Ik kijk nieuwsgierig op het achteretiket van fles Nº 9, de derde op rij van dezelfde producent die mij tot op het puntje van mijn barkruk brengt. Dit is wat ik wil; fris en drinkbaar met een beest van een afdronk, zilt, zwoel rood fruit, kalkachtige tonen en loepzuiver.
 

Op het etiket staat een cartografische afbeelding van een minuscuul Italiaans eiland, waar ik niet eerder van had gehoord. Isola di Ponza, blijkt een vulkanisch eiland van net iets meer dan 7 km2 dat ruim onder Rome ligt. Vincenzo vertelt ons dat Ponza officieel behoort tot de regio Lazio, samen met 6 andere Pontijnse eilanden Palmarola, Zannone en Gavi, Ventonene en Santo Stefano. Geografisch gezien ligt Ponza stiekem echter veel dichterbij Napels dan bij Rome.

Het zijn dan ook vooral Campaniaanse druivenrassen die hier aangeplant staan. 

Voor we overgaan op de onweerstaanbaar lekkere wijnen van Antiche Cantine di Migliaccio, eerst nog even wat basiskennis over de lokale acteurs en hun theater.

De acteurs:

Biancolella: De witte heldendruif van het eiland met het meest spannende karakter. Most likely de druif Vouillamoz, door de Grieken aangeplant, toen Ponza samen met Ischia een Griekse kolonie was. Bewijs is er echter niet voor een DNA gelijkenis tussen Vouillamoz en Biancolella. 

Forastera: Wederom een witte druif die vanuit Ischia naar Ponza is overgekomen. Het verhaal luidt dat Forastera is vernoemd naar “forestiero” = buitenlands. En dan wel vanuit Grumello di Monte dwars door Italië, via Ischia naar Ponza.

Forastera geeft lichte, frisse wijnen met aangenaam laag alcohol percentage. 

Piedirosso: Een eeuwenoud rood Campaniaans druifje. “Rode voeten” is de exacte vertaling naar het Nederlands. Het geestige is dat de kloon die op Ponza staat, geen rode maar groene voeten heeft. 

De producent:

Aan de westkust van het eiland ligt Punta Fieno, op 40 minuten lopen over een onherbergzaam bergpad langs de kust, liggen de gaarden op terrassen uitkijkend over het azuurblauwe Thyrreense water. Emanuele Vittorio, achter-achter-achter-neef van Pietro Migliaccio, maakt samen zijn vrouw Luciana Sabino de wijnen.

De wijnen:

Fieno di Ponza Bianco 2013

Gemaakt van biancolella en forastera. Elegant en aangenaam fris, het florale, de zwoele geur van bougainville lijken het glas uit te knallen.

Biancolella 2013

Oude stokken biancolella geven diepte en een minerale afdronk, met dezelfde intense neus als de witte Fieno.

Fieno di Ponza Rosso 2010

Aglianico en piedirosso laten zich van hun weelderige kant zien, licht, etherisch, zachte rijpe tannine.

 

- Olle Swets