Elk jaar een nieuw jaar

  • Geplaatst op
  • Door Peter Renalda

 

Half zeventiger jaren ging ik naar Amsterdam om daar geschiedenis te studeren. Mijn tante en haar vriend, die daar ook woonden, hadden een grote, welvoorziene kelder. Regelmatig gingen ze naar proeverijen om het niveau van die kelder zowel kwalitatief als kwantitatief op peil te houden. Meestal kreeg ik dan een telefoontje dat ze daar of daar zouden gaan proeven en of ik zin had om mee te gaan. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd, want ik vond wijn toen al heel fascinerend, maar ik wist dat het gebodene mijn studentenbudget ver, heel ver te boven zou gaan. Ze gingen er gelukkig niet moeilijk of snobby mee om: toen mijn tante net verhuisd was riep ze dat ze zin had in een glas wijn en dat de eerste fles die ze vond het zou worden. Het was Yquem 1959 die we bij gebrek aan glazen uit theekopjes dronken....

Toen ik in dezelfde tijd ook nog een baantje bij een wijnhandel kreeg was het hek echt van de dam. De studie kwam op de tweede plaats en wijn werd nummer een. Aangezien ik nooit echt voor een baas heb kunnen werken, begon ik voor mijzelf.

Van huis uit ging ik importeren en in wijn handelen. De kisten stapelden zich torenhoog op. Tenminste, tot mijn benedenbuurman de balken hoorde kraken en bang was onder een berg grand crus een voortijdig einde te vinden. In de kelder van mijn tante was nog aardig wat ruimte en mijn voorraad werd daarheen verplaatst. Ook daar groeide en groeide het en toen zijzelf niet meer bij haar wijn kon, kreeg ik het vriendelijke verzoek naar een andere locatie uit te kijken. Dat was in 1986 toen de negen straatjes de negen straatjes nog niet waren en je er gewoon boodschappen kon doen. Runstraat 23 stond al bijna een jaar te huur en na wat getouwtrek met de eigenaar tekende ik het contract. Dat was het begin van de Wijnwinkel in zijn huidige vorm.

Regelmatig gingen we op wijnjacht in Frankrijk en Italië. Als we weg waren, hielden vrienden, kennissen en vaste bezorgjongens de winkel zo goed mogelijk open. Het belangrijkst was dat de restaurants hun bestellingen gewoon geleverd kregen, want daar draaide het om. Toen ik een jaar of tien geleden weer eens op expeditie zou gaan, was geen van de vaste hulptroepen beschikbaar. We gingen maar twee weken weg, dus ik plakte een briefje op de deur: Wegens wijnreis van dan tot dan gesloten. Toeval wil dat vriend Gilles dit zag en mij vroeg of ik aan Olle had gedacht. Nee, aan hem had ik niet gedacht want hij was net gestopt bij een andere importeur en wilde –zo zei hij- niets meer met wijn te maken hebben. “Zal ik het hem vragen?” vroeg Gilles. Ja, dat kon geen kwaad. De volgende ochtend stond Olle op de stoep. Leuk, fijn, ja, ik heb er zin in. Ik koop hier vaak mijn wijn en ik kom hier graag. Zijn inwerkperiode was kort. Twee hele dagen wel, meer tijd was er niet voor ik op pad ging. Mijn instruktie aan hem was uiterst simpel: als het je niet bevalt dan plak je het briefje maar weer op de deur en doe je de deur achter je op slot. Glimlachend pakte hij de sleutel aan. Toen ik veertien dagen later mijn auto in de Runstraat neerzette om de proefflessen uit te laden hoefde ik de deur niet open te doen: Olle was er al. Alles was goed gegaan en hij had zich geen moment verveeld. Snel werd duidelijk dat het hem zo bevallen was, dat hij niet van plan was de sleutel terug te geven. We werden het snel eens omdat ook ik het een aangename oplossing vond. De samenwerking die tot nu toe duurt werd toen geboren. En daar hebben we geen moment spijt van gehad. We bleken op allerlei vlakken elkaar goed aan te vullen, onze wijnsmaak liep parallel, en –vreemd genoeg voor twee eigenzinnige karakters- hebben we nooit een aanvaring gehad.

Na dertig jaar als eenpitter te hebben gewerkt werd de zaak eind 2013 in een VOF omgezet met Olle als medefirmant. Tegelijkertijd werd ook vastgelegd dat ik per eind 2017 mijn deel aan Olle zou overdoen en mij zou terugtrekken. Dat moment is nu bijna gekomen en ik verheug me erop eindelijk weer tijd te hebben om de draad van de geschiedenisstudie en aanverwante zaken na zoveel jaar weer op te pakken. Op zijn beurt verheugt Olle zich erop het nieuwe jaar te starten als eigenaar van de Wijnwinkel en met Pander en Gilles vol enthousiasme uit te bouwen waar we de afgelopen tien jaar de basis voor gelegd hebben. 

Mag ik jullie allen alvast een goed nieuw jaar wensen?

Peter Renalda